ميدونی ، گاهی اوقات ، توی بعضی شرايط ، يه بُغض سنگين راه گلومو می بنده ...

تو اون لحظه دلم ميخواد منفجر بشم ... آره ، منفجر بشم و مشکلاتم رو به همه بگم ، بگم که دارم چه دردی رو تحمل ميکنم و روحم زير اين فشار داره داغون ميشه ..........

اما ميدونی ، همون موقع به خودم ميگم  : که چی؟ برای چی بايد مشکلاتم رو به ديگران بگم ؟؟؟؟ ... بگم که چشماشون پُر از اشک بشه و دلشون برام بسوزه و بگن :”آخی ... بيچاره چه دردی رو داره تحمل ميکنه !!!!!!!! نه ...هرگز ! اين دلسوزيا .. اين ترحم ها ، حالمو بهم ميزنه ! برای همين تا حالا تحمل کردم و دم نزدم ،....

ميدونم تو هم مثل منی  ...ولی ، ميدونی تفاوت من و تو چيه؟؟؟!! اينه که تو وقتی اون بُغض تا گلوت مياد و ميخواد بترکه ، تو اين اجازه رو بهش نميدی ، آره ، تو اين اراده رو داری که اجازه ندی اين بُغض بترکه...ولی من ، من اين اراده رو ندارم ، من اجازه ميدم بُغضم بترکه و اشکام بريزه رو گونه هام ... به خيال خودم آروم ميشم ، اما انگار بدتر ميشه !! ...

برای همينه که حالا سعی ميکنم گريه هم نکنم ، بشم يه سنگ که به هيچی توجه نداره ، يعنی توی اين دوره زمونه بايد يه سنگ بود تا باقی موند ، يه سنگ خارا ....

اما ، فکر که ميکنم ، ميبينم حتی سنگ بودن هم ارادهء قوی می خواد!!!!!!!

www.irancocert.com     ( تحویل در محل )

ای که دلتنگی غربت منو از یاده تو برده       *****

هنوزم هوای خونه عطر دیدار تو داره         *****

گل به گل گوشه به گوشه تو رو یاد من میاره *****

با تو من چه کرده بودم که چنین مرا شکستی  *****

بی ودا و بی تفاوت درد و بی صدا شکستی   *****

به گذشته بر می گردم که تو را به خاطراتم  *****

تازه می شود دوباره از تو داغ خاطراتم      *****

به تو میرسم همیشه در نهایت رسیدن       *****

هر کجا باشی و باشم به تو بر می گردمت من *****

این تویی همیشه ی من، توی آئینه ی تقدیرم  *****

با همه شکستم از تو نیستم از دست تو دلگیر *****

با تو من چه کرده بودم که چنین مرا شکستی  *****

دوستت دارم خیلی

منو با خودت ببر, تو به اوج  آسمان ها

منو با خودت ببر, تا به قعر کهکشان ها

منوبا خودت ببر, تو به مهمونی  گل ها

منو با خودت ببر, تا به سرزمین دل ها

منو با خودت ببر, تو  به   عالم  خدائی

که به تنگ آمده ام از, دردجانکاه جدائی

منو با خوت ببر,  که   دلم  تنگ  نگاته

منو با خودت ببر,  همه جا رنگ چشاته

منو با خودت ببر, تو به سرزمین مهتاب

منو با خودت ببر, تا  سر  جاده  آفتا ب

منو با خودت ببر, تو خدای با  ملاحت

منو با خودت ببر , تا سر کوه  کرامت

عشق يعنی با پرستو پر زدن                       

                                     عشق يعنی آب بر آذر زدن    

عشق يعنی چون محمد پا به راه                  

                                        عشق يعنی همچو يوسف قعر چاه

عشق يعنی بيستون کندن به دست                

                                      عشق يعنی زاهد اما بُـت پرست

عشق يعنی همچو من شيدا شدن                  

                                    عشق يعنی قطره و دريا شدن

عشق يعنی يک شقايق غرق خون                

                                        عشق يعنی درد و محنت در درون

عشق يعنی يک تبلور يک سرود                  

                                      عشق يعنی يک سلام و يک درود

ای ستاره ها چه شد که در نگاه من

دیگر آن نشاط و نغمه و ترانه مرد

 ای ستاره ها چه شد که بر لبان او

 آخر آن نوای گرم عاشقانه مرد

 سر نهاده ام به روی نامه های او

 و جستجو کنم نشانی از وفای او

 رفته است و مهرش از دلم نمی رود

 ای ستاره ها چه شد که او مرا نخواست

پس دیار عاشقان جاودان کجاست؟